ล็อกอิน

Tag Cloud

กระทู้ล่าสุด

8 ปี 22 สัปดาห์ ก่อน
8 ปี 22 สัปดาห์ ก่อน
9 ปี 42 สัปดาห์ ก่อน
10 ปี 10 สัปดาห์ ก่อน
10 ปี 17 สัปดาห์ ก่อน
10 ปี 24 สัปดาห์ ก่อน
10 ปี 37 สัปดาห์ ก่อน
10 ปี 38 สัปดาห์ ก่อน
10 ปี 44 สัปดาห์ ก่อน
10 ปี 45 สัปดาห์ ก่อน

สถิติการใช้งาน

  • Total Visitors: 21260666
  • Unique Visitors:
  • Registered Users: 173
  • Last Registered User: wirote.k@mhesi.go.th
  • Published Nodes: 940
  • Your IP: 44.210.77.106
  • Since: พฤ, 1970-01-01 07:00
หน้าแรก | บล็อก | บล็อก kamonwan@mhsri.go.th

ชีวิตคุณหมอ

สำนักงานปลัดกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี  โดย  กลุ่มงานประชาสัมพันธ์  จัดกิจกรรม  “คุยกัน..ฉันท์วิทย์ กับ ชีวิตคุณหมอ”  โดยได้รับเกียรติจากนายแพทย์ปานเนตร  ปางพุฒิพงศ์  ผู้อำนวยการโรงพยาบาลเมตตาประชารักษ์ (วัดไร่ขิง) บุคคลดีเด่นแห่งชาติ  สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี  (ด้านจักษุวิทยา)  ประจำปี  2551  และนายแพทย์ภัทร  วรวุทธินนท์  จากคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต  ผู้ได้รับรางวัลการประกวดประพันธ์บทเพลงของกระทรวงวิทยาศาสตร์ฯ ร่วมให้ความรู้  และพบกับมินิคอนเสิร์ต พริ้ง  AF5  นางสาวสมฤทัย พรมจรรย์ มาร่วมให้ความสนุกสนานภายในงาน ณ  ศูนย์การค้าเซ็นจูรี่  ชั้น 3  (โซนจำหน่ายตั๋วภาพยนตร์)  อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ 

           น.พ.ปานเนตร  ปางพุฒิพงศ์   เป็นผู้พัฒนางานด้านการศึกษา  วิจัย และประเมินเทคโนโลยี ทางการแพทย์ด้านจักษุวิทยามาตลอดระยะเวลามากกว่ายี่สิบปี   ตั้งแต่การปรับปรุงสถานที่ปฏิบัติงานและเครื่องมืออุปกรณ์ทางการแพทย์  โดยใช้หลักวิศวกรรมเข้ามาช่วยในหลายรายการซึ่งประหยัดต้นทุน  เพิ่มคุณภาพและบริการ จนถึงพัฒนาเทคโนโลยีทางการแพทย์เป็นที่ยอมรับอย่างแพร่หลาย  ได้แก่  การพัฒนาเทคนิคการผ่าตัดสลายต้อกระจกด้วยอัลตร้าซาวด์ ซึ่งเกิดผลดีต่อคุณภาพของการผ่าตัดตาต้อกระจก และเป็นการพัฒนาเทคโนโลยีทางการแพทย์สาขาจักษุวิทยา เป็นที่ยอมรับของจักษุแพทย์ทั้งในและต่างประเทศ ส่งผลให้โรงพยาบาลเมตตาประชารักษ์ (วัดไร่ขิง) เป็นแหล่งการศึกษาดูงาน และได้รับเชิญไปเป็นวิทยากรถ่ายทอดการผ่าตัดผ่าตัดสลายต้อกระจกด้วยอัลตร้า ซาวด์  ในที่ประชุมวิชาการทางการแพทย์สาขาจักษุวิทยาในประเทศและต่างประเทศ  ได้แก่ ประเทศอินเดีย  สาธารณรัฐประชาชนจีน  ดูไบ (สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์) ฮ่องกง  และสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม  ซึ่งผลงานชิ้นนี้ทำให้ได้รับรางวัล  ได้แก่ รางวัล Best Surgeon Award  จากการสาธิตผ่าตัดสลายต้อกระจกด้วยอัลตร้าซาวด์  ในการประชุม Video cataratta ณ เมืองมิลาน  ประเทศอิตาลี  ปี  2551   มีผลงานการพัฒนาเทคโนโลยีทางการแพทย์ด้านวิศวกรรม เช่น  ออกแบบเครื่องตัดกระจกตา  ออกแบบวงจรอิเล็กทรอนิกส์  เครื่องควบคุมการสลับแหล่งจ่ายไฟฟ้า  เครื่องเรียกพยาบาล การเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ (ฐานข้อมูลผู้ป่วยจักษุวิทยา โปรแกรมจัดการธนาคารแว่นตา)  การออกแบบและควบคุมอาคารบริการผู้ ป่วย และโครงการหุ่นยนต์ตรวจตาทางไกล ร่วมกับศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ  (NECTEC)  ซึ่งได้รับรางวัล Inventor Award  จากสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ  สาขาวิทยาศาสตร์การแพทย์  รางวัลระดับดี จากงานวันนักประดิษฐ์ ประจำปี 2551  

             น.พ.ปานเนตร  ให้ข้อคิดในการเรียนสายวิทยาศาสตร์ ว่า  สมัยก่อนมีโรงเรียนกวดวิชาน้อย  ดังนั้น  เทคนิคการจำต้องสัมพันธ์กับการเรียนในในภาคปกติ  ต้องฝึกให้มีวินัยในการเรียนและเรียนรู้ด้วยตนเอง ทำความเข้าใจในเนื้อหาควรเริ่มจากจุดไหน  อ่านแล้วต้องจดจะช่วยเตือนความจำได้ดี   และก่อนสอบ 7 วัน ควรเว้นการอ่านหนังสือ  ปล่อยสมองให้ว่างจะทำให้ทำข้อสอบได้  ส่วน การประกอบอาชีพแพทย์  ปกติใช้เวลาในการเรียนแพทย์ 4-6 ปี  เมื่อจบจะเป็นแพทย์ทั่ว ๆ ไปก่อน จากนั้นจะแยกเรียนเป็นสาขา ใช้เวลาเรียน 2-3 ปี  และต่อจากสาขาต่าง ๆ แล้ว ก็จะแยกเรียนเป็นสาขาเฉพาะทางอีก 5 ปี   ผู้ที่สนใจที่จะประกอบอาชีพแพทย์ต้องศึกษาวิชาศิลปะด้วย ซึ่งจะช่วยในการเป็นแพทย์ได้อย่างมาก เพราะแพทย์ต้องมีฝีมือ เช่น การเย็บแผล  การตกแต่งแผล  และมีความคิดเชิงสร้างสรรค์  เช่น  คิดประดิษฐ์หุ่นยนต์ตรวจตา  หรือสร้างหุ่นยนต์เพื่อผ่าตัดตา  เป็นต้น

          “ความสำเร็จในการประกอบอาชีพแพทย์  ประกอบด้วย 3  ประการ  1)  ต้องได้ศรัทธาจากคนไข้  ควรดูแลคนไข้ให้ดีที่สุด มีใจเอื้ออาทร  2)  มีผลงานวิชาการนำเสนอ เพื่อให้เป็นที่ยอมรับระหว่างแพทย์ด้วยกัน  3) มีผลงานวิจัยไปนำเสนอกับต่างประเทศ  เช่น  ได้รับเชิญไปบรรยายหรือสาธิตให้กับชาวต่างประเทศ  เพื่อสร้างชื่อเสียงให้กับประเทศชาติ  น.พ.ปานเนตร  กล่าวทิ้งท้าย”

          น.พ.ภัทร   วรวุทธินนท์   เล่าถึงประสบการณ์ที่ได้เรียนแพทย์ ว่า  การเรียนส่วนใหญ่จะเรียนกับอาจาย์ใหญ่ (ศพ)  มากกว่าการจดในสมุด แรก ๆ ก็กล้า ๆ กลัว ๆ   มาระยะหลังก็จะนำอาหารเข้าไปกินในห้องที่มีอาจารย์ใหญ่นอนอยู่หลาย ๆ คน (อืมส์…!!!)  ถ้าใกล้สอบก็จะขอชิ้นส่วนอาจารย์ใหญ่ใส่กระเป๋าติดตัวขึ้นรถเมล์กลับบ้านไป ด้วย  ก็เคยมีกรณีที่ลืมมืออาจารย์ใหญ่ไว้บนรถเมล์เหมือนกัน (ฮ่า ฮ่า ฮ่า )  ถามว่ากลัวผีไหม  ปกติเป็นคนที่กลัวผี  และทุกวันนี้เวลาเข้าเวณตอนกลางคืนดึก ๆ  เดินตามตึกต่าง ๆ  ก็ยังกลัวอยู่ถ้าเห็นเงา ๆ  ก็นึกเสียว่าอาจารย์ใหญ่มาให้พร  (ขำ ขำ)  

 

 

หน่วยงาน: 
สสก.
0
คะแนนของคุณ: ไม่มี